Kulaktan dolma bilgilerimizle kuzenim ve ben yillar evvel kemanci mi, kemanist mi diye tartismistik. Kemanist benim kulagima pek dolmadigindan kemanci diye israr etmistim. Muhendis kafali kuzenim piyaniste dayamis sirtini israr ustune israr etmisti. Pek cok kavgamiz gibi bu da oyle ortada kaldi. Oysa simdi benim zihnimde, ne guzel Turkcemizin (su anda kendine has karakterleri kullanmayarak katlettigim) ne guzel ifadelerinden biri, dolma seklinde bir kulak olarak canlaniyor. Kuzenime telefon etsem simdi belki dolma yapmis yiyordur, kocasi 4 yasindaki oglu ile.
En buyuk mutlulugum ve en buyuk felaketim ayni sey oldu benim. Bu ayni seyi ikiye ayiramiyorum, ayirsam belki birinden biriyle yasayabilirim. Ikisi bir butun halinde ustume ustume geliyor, kacamiyorum, surda bir kose var gidip gidip oraya saklaniyorum. Kulagima bunca yil dolmus herbirseyin yalan yanlis oldugunu nihayet anladim. Mutluluktan ve felaketten sonra.
