Zihin Akışı

Yol oldu

Sat, 24 Sep 2011 07:24:03 +0000

Burdan köye yol oldu herşey, söylesem mi bilemedim de, karman çorman oldu herşey. Şimdi buraya ne yazıvecen gari diye de düşünen de, bütün çcouklar da toplaşıvermiş bir yere, hepsi sırıtıyorlar…. İşte böyle bişey oldu kafamın içi, bilgi zehirlenmesi diyorum arada bir, o kanattan bu kanada koşturmaktan helak oldum, oldum olmasına da iyi de oluyor, tasalanmaya vakit kalmadı. Acaba diyorum normal olmak bunlar mı hep. O kadar çok çalıştırırlar ki seni ya da sen hayatta kalma için öyle bir asılırsın ki, normal oluverirsin herkes gibi. Bundan kaçarken anormal olunca da mutlu olmuyor insan. Bir bilmece vardı, gel bize koyayım götüne diye, ama cevabı basit: şilte. Şilte nedir bilmeyen var mı? Bazı keliemeler var, onları bizim evde büyümüş sanki, bizim evin dışına çıkınca kimse anlamıyor, bu yüzden ha bire o sobanın ardında, o sobanın sıcağıyla uyuyup kalasım geliyor. Çok uzak geçmişleri ararken, belki o günü de bulucam bir gün. Korkma be.

pek guzel oldu

Mon, 22 Mar 2010 15:08:31 +0000

sevdigimiz insanlar gelince, evimizde kalinca cok seviniyoru, yasim gecikce anneme daha cok benziyorum, buraya da annemsiz bir yazi yazmak istiyorum, uzakliktan oluyor bunlar, yakin olsak sevmeyiz biz birbirimizi pek. bugun yagmur var, balkonumuz kirli, yagmur yagarken balkon temizlemek dusundum, sonra kendimi ayipladim vazgectim, herkes herseyi yargiliyor, ben de kendimi, soyle bir rahat olsak topumuz birden halbuki. kafite teyze diye bir tanidigim hayatta hic olmadi (ki).

Sonra hep ayni seyler oldu

Thu, 18 Feb 2010 02:31:09 +0000

Hep ayni seyler sevgili gunluk. Kar yagdi, gunes acti, kiraz ciceklendi, ot oldu, bok oldu. Istanbul oldu arada, Eminonu oldu bir de. Sonra gene bura oldu, burada pek bir heyecan yok, ama heyecana ihtiyac da yok. Burda acayip bir durgun/dingin/sakin/lakin bir hayat. Annem pilaki yapardi ne guzeldi, ben kucukken annem ne guzeldi. Ben kucukken bizim evin ardindaki top sahasi amma buyuktu, ben kucukken benden baska herkes cok buyuktu, ben kucukken bir sabah cok usudum, atkimi kaybettim okulda, annem ceza olsun diye beni okula atkisiz gonderdi. Kar yagiyordu, ben kibritci kizdan beter bir halde, dunya ustundeki en zalim anneye sahip olduguma kanaat getirdim yolda okula dogru yururken, bir daha o kanaatim hic degismedi. Simdi bi cocugum olsa onu cok severim gibi geliyor. ama bir yandan da o cocugu yapmayacak kadar cok seviyorum cocuk sahibi olmak hayelini. Cok mu uzulurum, belki cok. Simdikinden daha cok uzulmek de var. Anacim uzulucem diye birsey yapmayinca daha cok uzuluyor insan, ben sana soyleyeyim. Dunyanin hayhuy’u derler ya, hay da bir huy da aslinda, ama simdi herkes herseyle alay ediyor. Bunca alay edilsin istemiyorum ben oysa. Bilgisayarin ustunden kirmizi-beyaz bir kedi gecti, gordun mu ayak izlerini?

Bir yaprak, iki yaprak, daha cok yaprak

Sun, 25 Oct 2009 05:58:36 +0000

Sokaktan inip inip yaprak topladim, torbalar dolusu yukari cikardim (torbalar dolusu degilse de avuc dolusuydu, rica ederim mubalaga yapmayalim). Onlarla evin bir kosesini, en dis kosesini susledim, susluyorum. Onca is, guc arasinda bunu yapinca vizdan azabi cekiyorum, ama vizdan azabi illetinden cok yoruldum, ben de normal bir yasanti istiyorum, yasanti yeter, yasamdir, hayattir olmasa da olur. Vicdan, degil vizdan olmus, sanirsam ki parmaklarimin bir bildigi var, esasinda cektigim vicdan degil, vizdan denen bir mahlukat yuzunden. Bir mahlukat olmaz, bir mahluk olur ama, mahlukatlar diye bir seyse hepten yok. Gideyim bulasiklari makinaya yerlestireyim bari. Bunu okuyanlar benlen empati yapsinlar, benlen empati yapanlarla ben de sonradan empati yapicam, bakalim sonuc ucten buyuk mu cikacak? Evet, bulasiklar simdik en iyi cozum gibi duruyor.

Yasamak Sevinci

Wed, 29 Jul 2009 05:13:17 +0000

Bir o uctan, bir bu uca savruladurayim ben yillardir, artik biseyler yoluna mi girecek ne. Otobuste, cok sacma bir anda, oyle yanimda bebeli bir kadin, yasli kadin sandalyede, sofor yardimci herkese, disarda insaat iscileri, kulagimda muzik, kadinin sesi ne guzel, hava da bulut, yarim uzakta, olsun uzakta olsun, ne yapayim, karnim tok, cebimde az da olsa param var, aa o bebeli kadinin bir bebesi daha var mi torbada… derken derken cok guclu bir sekilde yasamak doldum tastim. Sonra korktum olecek miyim acaba diye. Ancak olmek uzere olanlarin basina geldigi anlatilir turden bir gidicilik hali yani. Ama gidedururken donup, boyle boyle oldu diye anlatan da cikmamsitr. O yine de ancak hayatta kalanlarin hayal dunyasidir gibi geliyor bana. Oh yazdim rahat ne rahat, cok rahat.

Kulaktan dolma

Tue, 30 Jun 2009 05:07:46 +0000

Kulaktan dolma bilgilerimizle kuzenim ve ben yillar evvel kemanci mi, kemanist mi diye tartismistik. Kemanist benim kulagima pek dolmadigindan kemanci diye israr etmistim. Muhendis kafali kuzenim piyaniste dayamis sirtini israr ustune israr etmisti. Pek cok kavgamiz gibi bu da oyle ortada kaldi. Oysa simdi benim zihnimde, ne guzel Turkcemizin (su anda kendine has karakterleri kullanmayarak katlettigim) ne guzel ifadelerinden biri, dolma seklinde bir kulak olarak canlaniyor. Kuzenime telefon etsem simdi belki dolma yapmis yiyordur, kocasi 4 yasindaki oglu ile.

En buyuk mutlulugum ve en buyuk felaketim ayni sey oldu benim. Bu ayni seyi ikiye ayiramiyorum, ayirsam belki birinden biriyle yasayabilirim. Ikisi bir butun halinde ustume ustume geliyor, kacamiyorum, surda bir kose var gidip gidip oraya saklaniyorum. Kulagima bunca yil dolmus herbirseyin yalan yanlis oldugunu nihayet anladim. Mutluluktan ve felaketten sonra.

Senden başka senden…

Wed, 24 Jun 2009 04:58:25 +0000

Sandalyelere tünemek de öyle sanıldığı gibi kolay bir iş değil, ah şurda rahatlı pofuduklu bir koltuk olsa, yastıklı… Dışarda iki kırmızı çubuk var, taa uzakta ışıkları karanlık, terk edilmiş olduğu anlaşılmaz (ama ben biliyorum) bir bina, bir büyük şato, bir büyük kutu, bir büyük gökdelen, bir büyük boşluk var. Yüksekten yağmurun yağdığı da anlaşılmıyormuş öyle pek. Yağmur için illa en aşağıda olmak lazım. “Altta ölüler, üstte diriler, gel keyfim gel” yani. Ben bunları yazarken önümden sarı, beyaz bir kedi geçti. Kediye bemzemekten korkuyorum, lakin istesem de onun gibi şu dolabın üstüne zıplayamam, o da benim gibi yazamaz, ben onun gibi rahat uyuyamam, o da benim gibi bardak bardak çay dolduramaz. Kediyle uyum içindeyiz.

Somewhere Under the Sun

Tue, 23 Jun 2009 04:31:52 +0000

diye bir şarkı vardı, aradım bulamadım, şaştım, çok ünlüdür diye düşünüyordum. Kenny mi Big, Big mi kenny? Klavyem Türkçe mi, İngilizce mi? Papatya çayı amma lezzetli. Kafiye de bir yere kadar, uyuyor yanımda kedi mi bir sarı beyaz kedi.

Ne kadar çalışmak?

Wed, 17 Jun 2009 20:26:37 +0000

Çok çalışmak lazım çok. İçimden bir çalışmak hevesleri fışkırıyor, bir fışkırmıyor. Çektiğim once vicdan azabını üstüste koysam burdan köye yol olurdu. Çok uzağım, amma uzağım. Ama düşününce fark edebliyorum artık.

Pasif agresif

Fri, 12 Jun 2009 20:44:03 +0000

Ben hayatımda pasif agresif insanlar kadar sinir bozucularını görmedim. Varsa bir derdin söyle demi? Yok illa asabiyetlerini etraflarına saça saça yaşayacaklar. Halbuki, böyle bağır çağır rahatla, oh ne güzel, ne kasıyon, ben sana bağırayım çağırayım, ne güzel anlaşacağız halbuki.

Kolum

Fri, 12 Jun 2009 15:52:30 +0000

Sağ kolum uyuşuk, güç kaybı var, ama yüzde kaç bilmiyorum. Doktora gitsem yüzde bilmemkaç diye yapıştırıverir hemen oranı. Dinleneyim geçsin istiyorum, dinleniyorum geçmiyor.

İp

Fri, 12 Jun 2009 15:38:43 +0000

Kopan bir ip bağlanabilir yeniden ama düğüm eline gelir bir daha, demişler. Bak bak, sen de düğümün olduğu yerden tutma o zaman. Çok asabi kalktım, asabiyetimi koycak yer arıyorum. Hayatımızda çay olmasaydı (Rize Turist Çayı) çok şey eksik kalacaktı, ama bizim haberimiz olmayacaktı. Bu eksikliğin yerini yeşil çayla dolduracaktık ki başlıbaşına iğrenç bir şey.